Over De Schrijfkaravaan

Schrijven verrijkt je leven. Dat is het motto van De Schrijfkaravaan. Steeds beter openstaan voor de wereld in je en rondom je, is de basis voor alles wat je er leert. Daarom gaan de workshops die je bij De Schrijfkaravaan kan volgen in de eerste plaats over hoe je als schrijver in de wereld staat, en pas dan over schrijftheorie en -technieken, ook al zal je heus veel goede schrijftips meekrijgen.

Isabelle Rossaert richtte De Schrijfkaravaan in 2012 op om met anderen te kunnen delen wat ze zelf ontdekte over schrijven: als journaliste en schrijfster, maar ook als overtuigd dagboekschrijfster. Je kan er workshops volgen voor recreatief schrijven, fictie en non-fictie, maar evenzeer over schrijven als een manier om (beter) in het leven te staan. Want schrijven is een manier van zijn.

En waar de naam vandaan komt? De Schrijfkaravaan zoekt telkens weer naar andere, fijne plekken voor zijn schrijfworkshops. Plekken waar je je prettig voelt en waar je inspiratie vindt. Dat kan bij iemand thuis zijn, bij bevriende initiatieven waar (co)creatie vooraan staat, in steden vol verhalen of op het rustige, groene platteland. Maar de naam kwam er ook omdat we als mens in essentie nomaden zijn op een reis die nooit af is.

Soms heeft De Schrijfkaravaan veel op het programma staan, soms weinig. De karavaan beweegt zich op het ritme van een levensreis. En op de maat van ontmoetingen met gelijkgezinden met wie de karavaan graag samenwerkt en fijne initiatieven waarbij de karavaan zich graag aansluit. Schrijfworkshops bij De Schrijfkaravaan zijn altijd een vorm van co-creatie.

 

Wat deelnemers vertellen:

‘ Ik heb de workshop ervaren als zeer verrijkend. Ik leerde mijn stad op een andere manier kennen, kreeg meer schrijfvertrouwen en ontmoette heel inspirerende andere mensen.’

‘De workshop voldeed ruimschoots aan mijn verwachtingen. Ze werden zelfs overtroffen.’

‘Wat ik vooral waardeerde was hoe we leerden schrijven vanuit een ontspannen, ontvankelijke houding en niet zozeer vanuit een urgentie zoals ik dat voordien gewend was.’

‘ Ik vond je meesterschap bescheiden, doorleefd, geaard, voelend en dus ook vrouwelijk.’

‘Voor mij was de schrijfkaravaan: ME- TIME! Met een bang hartje heb ik me ingeschreven, de eerste dag was echt uit mijn comfortzone komen. Ik heb al mijn angsten en emoties toegelaten en een open houding! Elke dag wilde ik meer en meer bijleren. Ik heb heel veel toffe mensen ontmoet, van hun inspiratie kunnen leren, ervaring kunnen opdoen. Ik heb vooral goesting gekregen om verder te blijven schrijven.’